Bei
einer Entscheidungsfrage erwartet der Fragende ein Ja (türk.
evet) oder ein Nein (türk. hayır) als
Antwort. Diese Art von Fragen wird im Türkischen mit dem
Fragepartikel mi gebildet. Dieser Fragepartikel ist eine
grammatische Erscheinung, die Sie so aus dem Deutschen nicht kennen.
Es gibt diesen Partikel in vierfacher Form, nämlich mi/mü/mı/mu.
Die Setzung der vier Varianten richtet sich nach der großen
Vokalharmonie.
Dieser
Partikel wird aber nicht an sein Bezugswort angehängt, sondern
er steht immer alleine (d.h. abgetrennt) hinter dem Teil des Satzes,
nach dem gefragt wird.
Schauen
Sie sich hierzu gleich Beispiele an:
|
BEISPIELE
|
|
Soru:
Hasan Ali Toptaş’ın yeni romanını okudun
mu?
|
Frage: Hast du
den neuen Roman von Hasan Ali Toptas schon gelesen?
|
|
Cevap:
Evet, o benim çok hoşuma gitti.
|
Antwort: Ja,
er hat mir gut gefallen.
|
|
Cevap:
Hayır, malesef onu okumaya zamanım yoktu.
|
Antwort. Nein,
leider hatte ich noch keine Zeit ihn zu lesen.
|
|
Soru:
Kemal Sunal’ın yeni filmini biliyor musun?
|
Frage: Kennst
du diesen Film mit Kemal Sunal?
|
|
Cevap:
Evet, çok komik.
|
Antwort: Ja,
der ist sehr lustig.
|
|
Cevap:
Hayır, hangi konu hakkında?
|
Antwort: Nein.
Worum geht es da?
|
|
Soru:
Tarkan’ın yeni CD’si var mı
sende?
|
Frage: Hast du
schon die neue CD von Tarkan?
|
|
Cevap:
Hayır, malesef.
|
Antwort: Nein,
leider nicht.
|
|
Cevap:
Evet, süper!
|
Antwort: Ja,
die ist super!
|
Im
Abschnitt zu den Pronomen des Türkischen haben Sie den
Fragepartikel ja schon
kennengelernt. Dort finden Sie übrigens auch weitere
Beispielsätze zu dieser Konstruktion.
Das
nächste Kapitel stellt Ihnen die zweite Art von Fragen vor, die
Ergänzungsfragen.